in gesprek met joy

In gesprek over PCOS: het verhaal van Joy

In gesprek over PCOS: het verhaal van Joy

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Een tijdje terug, maar weer een ‘in gesprek met’! Dit keer met Joy.

Joy heeft mij in de plaatselijke krant zien staan en nam met mij contact op. We hebben een gesprek gehad waarbij ze veel deelde van haar situatie. Vandaag deel ik dit met jullie.

in gesprek met joy

Joy is een vrouw van 36 jaar die samenwoont met haar man en twee kinderen. Ze werkt als verpleegkundige en heeft een eigen onderneming in dezelfde sector. Joy’s moeder had soortgelijke vruchtbaarheidsproblemen en bij haar zus is ook PCOS geconstateerd.

Voorafgaand aan de diagnose

Joy was zestien jaar toen ze voor het eerst menstrueerde. Dit was gelijk al dusdanig onregelmatig, dat zij vrij snel hierna startte met de pil. Dit zette ze door tot ze wegens een kinderwens stopte op 26 jarige leeftijd: ‘Ik heb altijd de verwachting gehad dat ik gewoon vruchtbaar was. Achteraf gezien had ik misschien beter moeten nadenken over mijn keuze voor de pil, maar ik wist niet beter en dit werd mij geadviseerd.’

Hoewel Joy wel blijvende klachten had zoals acne, overbeharing, stemmingswisselingen en de eeuwige strijd met haar gewicht, heeft ze geen verdere stappen gezet ter oriëntatie naar de oorzaak hiervan in de periode voor ze stopte met de pil. Ze ervoer zelfs hartkloppingen in deze periode: ‘De cardioloog schreef mij Bisopronol voor, om de symptomen tegen te gaan. Hier schrok ik achteraf van, toen ik er achter kwam dat dit met de pil te maken had.’

Toen ze stopte, bleef haar menstruatie volledig uit. Vanaf dat moment begon de zoektocht – en vanwege haar zeer grote en levendige kinderwens was er haast bij geboden. Eenmaal bij de gynaecoloog werden de cysten op haar eierstokken snel duidelijk en PCOS was een feit. Joy en haar man twijfelde niet en gingen gelijk in op het advies van de artsen: starten met clomid en pregnyl.

Sinds de diagnose

Joy reageerde heftig op de behandeling vanuit het ziekenhuis en er vond snel overstimulatie plaats. Joy vertelt: ‘Ik reageerde heel heftig op de hormooninjecties. Bij hele lage doseringen werden er teveel eitjes groot, en niet maar 1 of 2. Met als gevolg dat we dan de poging moesten staken, omdat er anders mogelijk veel te veel eitjes groot werden en konden springen na het spuiten van de Pregnyl.
Toen de timing op een gegeven moment goed was, na zo’n 7 maanden, mocht ze pregnyl spuiten. Bij de eerste keer was ze zwanger en werd haar zoon geboren, twee jaar nadat de diagnose werd gesteld.

Na de voorspoedige zwangerschap en de geboorte van het gezonde kind, besloten Joy en haar man niet lang te wachten: er was een wens voor een tweede kindje. Sneller dan verwacht werd zij op een natuurlijke manier zwanger. Dit was nog wel even spannend: in de periode dat Joy zwanger raakte was zij al bezig met het ziekenhuistraject en had zij Duphaston geslikt.

Gelukkig bleef het kindje halsstarrig vasthouden aan haar plan en werd wederom na een fijne zwangerschap een dochter geboren.

Het plaatje was compleet en Joy koos voor anticonceptie: de Mirena-spiraal. Dit beviel haar zo slecht dat dit van korte duur was. Ze had veel last van doorbraakbloedingen en stemmingswisselingen door deze anticonceptie. Na een korte periode van condoomgebruik heeft Joy zich laten steriliseren, wat erg goed bevalt.

Eigen acties

Joy heeft naast de ondersteuning van het ziekenhuis om zwanger te worden, geen verdere acties uitgevoerd die specifiek met PCOS te maken hadden. Ze heeft geen andere poli’s, coaches, therapeuten of alternatief artsen bezocht.

Wel heeft Joy contact gezocht met een schoonheidsspecialiste, waar ze zes-wekelijks heen gaat vanwege haar onzuivere huid: ‘Ik heb die eeuwige ‘krentenbaard’, zoals ik het zelf noem. Het blijft maar komen.’

Daarnaast heeft Joy meerdere diëten gevolgd voor haar overgewicht. Ze heeft 85 kilo gewogen, waar ze met haar 1,65 meter last van had. Momenteel weegt ze 68 kg, maar noemt ze zelf: ‘Ik heb geen rust in mijn voeding. Als ik op vakantie ga, vliegen de kilo’s er aan en die tijdens het afvallen zijn de laatste kilo’s zo hardnekkig. Een terugval ligt heel snel op de loer. Ik weet wat het is om gezond te eten, maar weet niet hoe ik mijn voedingspatroon zo moet aanpassen dat het zich ook fysiek bij mij uitbetaald.’ Zo heeft Joy Cambridge gevolgd, met een goed resultaat. Maar dit resultaat heeft ze niet vastgehouden: ‘Zodra ik ga crashen, val ik wel af ja.’

Zo nu en dan bezoekt Joy een paragnost, die wel aangaf dat Joy een sterk schommelende bloedsuikerspiegel heeft.

Aanwezige behoeftes

Joy is erg gelukkig met haar gezin en ervaart hier volledig rust in: ‘Dat ik onregelmatig menstrueer, vind ik niet zo erg. Al moet ik zeggen dat er redelijk een lijn in zit na mijn tweede bevalling. Waar ik vooral meer grip op wil is mijn gemoedstoestand: ik voel me vaak zo ‘vlakkig’, ervaar een gevoel alsof mijn emoties niet kloppen en dit sluimert de hele tijd. Tijdens mijn zwangerschappen ervoer ik dit niet.’

Ook vervolgt ze: ‘Ik wil graag rust wat betreft mijn voeding. Dat ik echt een werkbare manier vind en hier echt een gewoonte van maak. Nu volg ik de foodsisters en dit houd ik vol. Toch ervaar ik geen rust in mijn lichaam: ik kan zo oneindig veel door blijven eten als ik wil en heb nog geen werkende gewoontes ontwikkeld.’

Over het ziekenhuistraject is Joy niet erg tevreden: ‘Er is nog zoveel ruimte voor verbetering voor wat betreft erkenning van PCOS. Als tieners klachten ervaren, zou er al beter gesignaleerd kunnen worden. Ook bij de diagnose kan veel beter geïnformeerd worden: ik werd op dat moment overrompeld en echt geleefd. Ik was een nummer en kon gewoon deelnemen aan de standaard procedure.’

Wat valt mij op?

Joy’s grootste behoefte licht momenteel bij haar fysieke fitheid. Hoewel ze gezond eet, drie keer in de week traint (bootcamp) en positief in het leven staat, voelt ze de PCOS-klachten sluimeren en draagt ze een aantal symptomen steeds met zich mee.

De foodsisters hanteren een gevarieerd en gezond aanbod aan voedingsmenu’s en recepten. Ze bieden kant en klare informatie die je zo over kan nemen en in je week kan toepassen.

Het valt mij op dat Joy bereidt is te koken,de recepten goed vol weet te houden en dit naar tevredenheid doet. Als ik haar echter vraag of ze echt weet wat ze eet, geeft ze aan zich niet te verdiepen in hoeveelheid calorieën, macronutriënten en micronutriënten. 
Wat betreft calorie-inname: ook teveel van gezonde voeding laat je niet afvallen.
Wat betreft macro-nutrienten: een ‘verkeerde verdeling’ van koolhydraten, vetten en eiwitten, kan afvallen moeilijker maken.
Wat betreft micro-nutrienten: een gebrek aan bepaalde vitaminen en mineralen blijkt verbonden te zijn aan een grotere kans op PCOS. Ook zijn veel vitaminen, mineralen en spoorelementen van invloed op het effect van stress op het lichaam en de werking van schildklier, hypofyse en hypothalamus – allen belangrijk voor een goede hormoonbalans.

Dit kan verklaren waardoor het bijvoorbeeld bij Cambridge wel lukte: deze hoeveelheden zijn afgemeten en hoewel ik geen voorstander ben van Cambridge, is dit vaak wel correct afgemeten.

Ik denk dat zodra Joy weet wat zij wel nodig heeft en hoe ze dit over haar dag kan verdelen, er meer resultaat geboekt kan worden. Op die manier kan je etentjes, weekendjes weg of vakanties ook beter vorm geven: je vergroot simpelweg je inzicht.
Om te weten wat past bij Joy’s situatie, heb ik haar een voedingsadvies gegeven dat bij mij goed heeft gewerkt, inclusief berekening.
Persoonlijk ben ik van mening dat een lichaam dat goed gevoed is, zorgt voor een gevoel van rust. Processen komen in balans en hormonen daarbij ook zo veel mogelijk.

Als gevolg hiervan zou dit ook een positief effect kunnen hebben op haar huid en stemmingswisselingen.

Naast het aspect voeding hoor ik aan het verhaal van Joy dat zij een volle agenda hanteert. Ze noemt zelf ook dat ze het fijn vind actief te zijn. Echter neemt een dergelijke levensstijl met drukke dagen en weinig tijd om bij te komen veel stress met zich mee – het vraagt veel actie van het lichaam. In combinatie met een lage vitamine-inname (ze slikt immers geen supplementen) kan er vrij veel van de bijnieren gevraagd worden. Dit kan doorwerken in de mate waarin zij PCOS-klachten ervaart.

Dank je wel Joy, voor het open gesprek en het delen van je ervaring. Ik ben benieuwd wat de tips voor je gaan doen!

Deel dit artikel:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Puur
Duurzaam
Verantwoordelijk
Verbonden

Blijf op de hoogte. Meld je aan voor mijn e-maillijst.