Blog 6 foto (2)

Insulineresistentie uitgelegd: deel 1

Insulineresistentie uitgelegd: deel 1

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Heb jij last van insulineresistentie?  Ben je vaak moe, heb je cravings, een flinke dip in je dag waarin je wel in slaap kan vallen? Of heb je vaak onwijze honger en last van slapheid?

Blog 6 foto (2)

Ik had hier ontzettend veel last van. Ik weet nog wel dat ik soms mijn auto aan de kant zette en zo in slaap kon vallen op klaarlichte dag.. of na het middageten helemaal instortte. Onderstaande inzichten hebben mij erg geholpen hier vanaf te komen. Ik weet zeker dat het jou ook kan helpt!

Goede keuzes maken

Om bewuste leefstijlkeuzes te maken als je PCOS hebt, helpt het om inzicht te krijgen waarom. Door meer te begrijpen van het syndroom, kan je én sterker achter je keuzes staan én betere keuzes maken.
Hoewel er nog niet helemaal duidelijk is wat nou de oorzaak is en wat het gevolg, zijn er wel een aantal symptomen die vaak voorkomen. Één daarvan komt bij 95% van de vrouwen met PCOS voor: insulineresistentie (wat overigens ook voor kan komen bij mensen zonder PCOS).

Maar, wat is dat nou eigenlijk?

Bij een ‘gezond’ persoon zonder insulineresistentie werkt het als volgt:

De persoon gaat ontbijten. Dit ontbijt wordt door het verteringsstelsel afgebroken tot suikers (zoals elk voedsel) en als glucose opgenomen door het bloed. Dit vormt de ‘bloedsuikerspiegel’. De bloedsuikers verplaatsen zich naar de cellen, die de glucose opnemen en omzetten in energie. Om toegang te krijgen tot de cellen, zitten er op elke cel kleine deurtjes waar de glucose door kan passeren; de zogenaamde glucose-transporters. Op elke cel zitten echter ook insulinereceptoren die gevoelig zijn voor het hormoon insuline. Zie de insulinereceptoren als het slot, de insuline als de sleutel, en de glucose-transporters als de deur. Als insuline-deeltjes op de receptoren plaats nemen, ontstaan er op die cel meer glucose-transporters die openstaan voor losse deeltjes glucose. Het resultaat; snellere opname van glucose en een daling van je bloedsuikerspiegel. De opname van de glucose leidt zoals gezegd uiteindelijk naar energie, doordat het omgezet wordt naar glycogeen in de lever en de spieren. Hoe dit proces precies verloopt zal ik jullie voor nu besparen.

Op de afbeelding is uitgebeeld hoe dit verloopt. Er zijn verschillende soorten glucose-transporters, ieder meer of minder gevoelig voor insuline. Op de afbeelding zie je de glucose-transporter 4, die erg gevoelig is voor insuline. Je ziet dat insuline plaats neemt op de receptor, en hierdoor de glucose-transporter kan passeren en in de cel verder gaat met het proces bij 4, 5 en 6.

Oke, nu terug naar insuline

Een gezond persoon maakt extra insuline aan (door de alvleesklier) zodra opgemerkt wordt dat er een glucosepiek ontstaat in het bloed en de bloedsuikerspiegel dus stijgt. Door die extra insuline worden insuline-receptoren sneller voorzien van een insuline-deeltje en wordt glucose sneller opgenomen. Met als doel: de bloedsuikerspiegel constant houden. Andersom werkt het ook zo; als de bloedsuikerspiegel daalt doordat je bv sport of weinig gegeten heb de afgelopen tijd, neemt de hoeveelheid insuline in je bloed af doordat de alvleesklier glucagon aanmaakt en glycogeen wordt omgezet naar glucose in het bloed. Er raken geen insuline-receptoren bezet en de glucosedeeltjes die nog in je bloed aanwezig zijn, worden niet verder opgenomen door je cellen omdat de transporters niet open staan. Een stabiele bloedsuiker zorgt voor voldoende energie.

Veel vrouwen met PCOS hebben echter te maken met insulineresistentie. De insuline wordt wel aangemaakt door de alvleesklier, glucosepieken worden dus wel opgemerkt door het lichaam, maar als de insuline in het bloed verschijnt kan het niet goed plaats nemen op de insulinereceptoren. De receptoren zijn in meer of mindere mate ongevoelig en laten het insulinedeeltje niet toe. Hierdoor blijven de glucosedeeltjes in het bloed en neemt de bloedsuikerpiek niet af: de afbraak van glucose stagneert.

Je lichaam reageert hierop door meer insuline aan te maken; de bloedsuikerspiegel blijft immers hoog. De hoeveelheid insulinedeeltjes in het bloed neemt toe, tot de receptoren wel reageren. Zie het als iemand die bijvoorbeeld veel alcohol drinkt; diegene kan steeds meer alcohol verdragen omdat het lichaam eraan gewend raakt. Zo werkt dat ook met insulineresistentie, er is veel meer insuline nodig om de receptoren te activeren.

Echter, nadat de receptoren geactiveerd zijn daalt de bloedsuikerspiegel in rap tempo door de aanwezigheid van veel insuline. De piek veranderd al snel in een dal. Waar je in de piek veel energie en onrust voelde, ervaar je in het dal vaak slapheid, honger en bv slechte concentratie. Hierover schrijf ik volgende keer meer.

Er is gebleken dat deze insulineresistentie niet alleen een gevolg is van PCOS, maar ook een oorzaak. Het houdt klachten in stand en heeft invloed op de werking van andere hormonen. Gelukkig is er veel invloed uit te oefenen op het stabiliseren van je bloedsuikerspiegel en het gevoeliger maken van je insulinereceptoren door leefstijlaanpassingen.

Hier ga ik volgende keer mee verder.

Lees de tekst goed door zodat je begrijpt hoe het werkt. Op internet is veel informatie te vinden en ook filmpjes kunnen helpen. Zie hiervoor ook de hieronder vermelde bronnen. Nogmaals; begrip geeft inzicht en inzicht helpt je om de goede weg te bewandelen. Succes!

Bronnen:

  1. Snapput, Biologie, glucoseregeling, https://www.youtube.com/watch?v=oelheUb8Csg
  2. Stichting DIEP, Wat doet insuline, http://www.diep.info/diabetes-educatie-achtergrond-van-diabetes-nadere-info-wat-doet-insuline
  3. MP Stein, How Insulin Regulates Blood Glucose with the GLUT4 Glucose Transporter, https://www.youtube.com/watch?v=rgNn6vD0RAU
  4. Jesse van der Velde, Diabetes type 2 en Insuline Resistentie: Het verschil, symptomen en een geschikt dieet, https://www.youtube.com/watch?v=h_Khk-PD7Mk
  5. Stichting Orthokennis, Metabool syndroom X en insulineresistentie, https://www.orthokennis.nl/artikelen/metabool-syndroom-x-en-insulineresistentie

Deel dit artikel:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Blijf op de hoogte. Meld je aan voor mijn e-maillijst.

blog 4 19-5

Wat zoek jij?

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

De afgelopen weken heb ik je meegenomen in mijn verhaal. Maar, waarom deel ik dit eigenlijk?

blog 4 19-5

– Ik vind het bizar dat er zoveel vrouwen met PCOS klachten rondlopen
– Ik weet dat het anders en beter kan
– Ik heb een nogal grote interesse voor gezondheid en het nemen van verantwoordelijkheid hierin
– De resultaten zijn te fijn om voor mezelf te houden 

En het kunnen ook jouw resultaten worden!

De afgelopen tien jaar heb ik stap voor stap ervaren dat het anders kan. Dat PCOS niet bepalend hoeft te zijn, dat er weldegelijk mogelijkheden zijn. Dat PCOS vaak een gevolg is van een bepaalde levensstijl, en daarmee omkeerbaar kan zijn.

Ik kwam gaandeweg veel verhalen tegen van andere vrouwen met PCOS en ik zag zoveel vragen, zoveel onwetendheid. Heel herkenbaar enerzijds, maar bij sommige vragen ben ik ervan overtuigd dat als ze beantwoord worden het zo goed anders kan (en dat je er zo veel invloed op hebt).

Zo frustrerend, als je klachten alleen maar toenemen door de stress van een onvervulde kinderwens..
Of dat je lekker in je vel wilt zitten, maar simpelweg niet van de kilo’s afkomt die je graag kwijt wilt..
Of dat je soms in dienst lijkt te zijn van je ‘moodswings’, in plaats van hierin zelf de regie te hebben.

PCOS kent vele symptomen, de ene vrouw heeft andere klachten als de andere.
Hoe vind je wat werkt voor jou? Zeg het maar…

Hoewel de reguliere geneeskunde soms fantastisch is, helpt het advies van doktoren je niet altijd verder.

Ik wil gaan bijdragen aan de gezondheid van vrouwen met PCOS, omdat ik uit eigen ervaring en door opgedane kennis weet hoeveel er te winnen is. En omdat ik het super waardevol vind andere vrouwen hierbij te kunnen helpen. Ik wil die vrouwen helpen, die zelf ‘in charge’ willen zijn van hun leven en bereid zijn hier stappen in te gaan zetten.

Want ik geloof écht dat het kan.

De belangrijkste stap ligt in mijn ogen bij acceptatie. Accepteren dat PCOS een deel van jou is, dat het niet negatief hoeft te zijn. Dat het je kan helpen goed voor jezelf te zorgen, dat klachten te verminderen zijn en dat het geen gevecht meer hoeft te zijn.  Maar de enige die hier invloed op heeft, ben jij zelf.

PCOS heeft mij ontzettend gefrustreerd en dwars gezeten. Ik ben heel blij dat dit niet meer zo is, dat ik het een deel van mij vind en dat het mij zoveel geleerd heeft. Dat is wat ik wil delen; ik geloof dat jij jouw gezondheid veel meer positief kan beïnvloeden dan je nu denkt.
Aan de andere kant zijn er zoveel mogelijkheden te vinden op internet, zoveel informatie.. Wat is nou goed? Wat werkt voor jou? Hier wil ik op ingaan en je bij helpen. 

Dus let me know! Wat zoek jij?

Deel dit artikel:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Blijf op de hoogte. Meld je aan voor mijn e-maillijst.

Blog 3 foto

Ik heb PCOS – deel 3

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Hey! Vandaag weer een stukje meer over mijn ervaringen omtrent PCOS. Het is het laatste stuk over mijn eerste persoonlijke ervaringen nadat ik te horen kreeg dat ik PCOS heb.

Blog 3 foto

Zoals ik vorige keer vertelde, las ik in de zomer van 2010 een artikel, geschreven door een vrouw met PCOS.

Het verhaal van de vrouw liep nagenoeg synchroon aan die van mij, al wist zij het al twintig jaar. Wat nieuw voor mij was, waren de mogelijkheden die ze noemde. Aanpassingen in voeding en leefstijl zouden weldegelijk effect hebben op PCOS, ook al was dit haar niet door de deskundigen vertelt. Mijn ogen werden geopend en daar begon mijn actieve zoektocht.

Ik startte met het openen van een topic op bokt.nl, waar ik als paardenmeisje veel te vinden was. Wat een reacties! Zoveel vrouwen met zoveel soortgelijke klachten! Het voelde als een warm bad van erkenning en bevestiging. Maar ook werd bevestigd; er is nog lang geen oplossing die algemeen bekend is.

In de afgelopen acht jaar heb ik stap voor stap veel geleerd over PCOS. Ik startte met het aanpassen van mijn voeding en dacht daarbij snel mijn doel te bereiken. Maar, hoe meer ervaringen ik opdeed, hoe meer vragen er ook kwamen.

Wat voor voeding moet ik mijden? Waarom?
Wat doet dit dan in mijn lichaam?
Welke voeding werkt juist helpend?

Daarvoor moest ik PCOS meer gaan begrijpen en ik ontdekte dat het veel meer is dan alleen maar ‘meer testosteron’ zoals de artsen destijds zeiden. Daarnaast ontdekte ik dat het optimaliseren van voeding verschillende opvattingen kent: wat is nu echt optimaal? En daarnaast is voeding niet het enige wat telt: ik heb gemerkt wat sport voor mij is gaan doen en daarnaast heb ik ook relatief goede periodes gekend waarin mijn voeding echt nergens op sloeg, maar ik wel veel rust had.
Voeding, sport en ontspanning werken met elkaar samen en je gedrag is de alles verbindende factor. Je kan nog zo goed weten hoe alles in elkaar zit, het daadwerkelijk dóen zorgt voor de resultaten.

Alle puzzelstukjes hadden tijd nodig om bij elkaar te komen. Wat mij niet veel verder geholpen heeft, zijn de antwoorden van artsen. Ik heb tussentijds bezoeken gehad aan de gyneacoloog of aan de huisarts, en beide partijen ontkenden mijn opmerkingen over positieve effecten van aanpassingen op mijn levensstijl.

Vorig jaar heb ik het een laatst keer aan mijn huisarts gevraagd. Ik wist inmiddels al beter, maar wilde toch even checken. Ik vroeg: ‘Heeft u nog tips die ik in mijn dagelijks leven toe kan passen ter vermindering van mijn PCOS klachten?’ Hij zei: ‘Nee, voeding  en leefstijl hebben geen enkele invloed op het verbeteren van je vruchtbaarheid of het verminderen van klachten. Als je klachten hebt, kom dan gewoon naar mij toe’.  Hoewel ik al verder aan het kijken was dan de huisartsenpraktijk, besloot ik wel de overstap te maken naar een andere huisarts met een bredere visie.

Inmiddels heb ik ontdekt dat je PCOS kan verminderen door te kijken naar het hele plaatje; lichaam, geest en ziel. Met daarbij de eerder genoemde componenten als voeding, gedrags en mentale ontwikkeling, sport en beweging, ontspanning en rust.

Ik weet nu dat het gaat om balans en acceptatie, focus op alle aspecten is belangrijk.

Het is een super boeiend leerproces geweest tot op de dag van vandaag en ik weet zeker dat het leerproces altijd verder zal gaan. Er is heel veel informatie en kennis voorhanden en met de tijd doe ik steeds meer ervaringen op.
Door actief te blijven studeren en zoeken naar verbeteringen, zijn mijn klachten van PCOS sterk verminderd. Daarnaast heeft het er ook voor gezorgd dat ik het helemaal prima vind dat ik PCOS heb en ik zie het dan ook echt als mijn kompas. Het helpt mij goed voor mezelf te zorgen – ik krijg immers extra duidelijke signalen als ik op één van de vlakken niet zo goed voor mezelf zorg! Het heeft mij veel over mijzelf en over gezondheid geleerd en daar ben ik erg dankbaar voor.

Tot zover (een stukje) van mijn proces. Als je meer wilt weten of een vraag hebt, stuur mij dan gerust een bericht. Ik ben ook nieuwsgierig: wat doe jij om jouw klachten te verminderen? Wat werkt voor jou? Wat zou jij nog willen verbeteren? Laat je reactie achter onder deze blog, zodat meer mensen ervan kunnen leren.

Tot de volgende keer!

Deel dit artikel:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Blijf op de hoogte. Meld je aan voor mijn e-maillijst.

Blog 2 foto

Ik heb PCOS – deel 2

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Hey! Vandaag deel twee van mijn verhaal. Het vervolg na het bezoek aan de gynaecoloog. Op de foto zie je mij in de periode dat ik aan de pil zat. Minder leuk om te delen, maar het geeft je wat meer een beeld.

Blog 2 foto

Nadat ik de diagnose PCOS te horen had gekregen, ging ik thuis al snel op zoek naar meer informatie op internet. Die zoektocht eindigde in tranen; ik vond op internet alleen maar extreme informatie. Ernstig overgewicht, extreme overbeharing, blijvende onzuivere huid, géén menstruaties, zeer moeilijk om zwanger te worden, veel ziekenhuisbezoeken, clomid-kuren om je lichaam tot een eisprong te forceren, heftige stemmingswisselingen, vergrote kans op baarmoederhalskanker en diabetes en bovenal: levenslang. PCOS heb je gewoon, daar kan je niets aan doen. Sterker nog, gedurende je leven worden je klachten alleen maar erger naar mate je ouder wordt. Dat laatste gaf mij het idee, dat de symptomen die ik toen al had alleen maar zouden toenemen. Ik las niets over oplossingen, mogelijkheden, verbeteringen of kansen. Ik had echt het gevoel dat mijn leven nooit meer ‘normaal’ zou zijn.

Uit onwetendheid en vanuit goed vertrouwen in mijn huisarts ben ik gestart met de pil. Dit heb ik vijf maanden lang gebruikt. Het was een leerzaam proces, waar ik vrij onbewust doorheen ging. Ik voelde mij langere periodes erg down en kwam in gewicht aan. Toch linkte ik dit niet als vanzelf met de pil en meer aan mijn PCOS. Ik kreeg heftigere stemmingswisselingen en ik had vooral helemaal nergens meer zin in. Er was mij vertelt dat de pil zou kunnen helpen tegen mijn onzuivere huid en lichte overbeharing, maar ook hier merkte ik niets van – integendeel.
Ik weet nog dat mijn zus mij een maand of twee niet gezien had en schrok hoe ik eruit zag – ik was ontzettend opgezwollen en hield veel vocht vast. Topzwaar was ik 92 kilo toen ik begon te twijfelen.. Is die pil wel de goede keuze? Moest ik die veilige weg gaan loslaten?

Ik stopte uiteindelijk toch en al snel merkte ik verschil. Allereerst mentaal; ik voelde dat ik weer meer zin kreeg, meer energie en minder negatieve gedachtes. De conclusie was duidelijk, de pil werkte niet voor mij. Dit had wel als gevolg dat ik weer geconfronteerd werd met het uitblijven van mijn menstruaties. Des te meer, en vandaag de dag weet ik dat de pil mijn hormonen toen nog meer uit balans heeft gehaald. Ik zat vol vragen, maar vond geen antwoorden op internet en kreeg alleen medicinale opties van de huisarts. Ik had niemand in mijn omgeving ooit gehoord over PCOS, dus ook daar werd ik niet veel wijzer van. Ik kreeg in die periode (2009) steeds meer de overtuiging dat ik geen positieve invloed had op mijn klachten – acceptatie was de enige keuze.

Ik ondernam daarom ook weinig actie en schommelde in de tijd die volgde een beetje onwetend heen en weer. Tot ik in de zomer van 2010 een artikel las dat mijn ogen opende..

Hier vertel ik volgende keer meer over.

Hoe heb jij de pil ervaren? Of, gebruik je andere vormen van anticonceptie? Zo ja, welke?
Wat was jouw ervaring van de periode nadat je hoorde dat je PCOS had?

Ik hoor het graag van je! Dit kan ook via een privé bericht natuurlijk.

Deel dit artikel:

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn

Blijf op de hoogte. Meld je aan voor mijn e-maillijst.